Archive for the ‘Κακώς κείμενα’ Category

Being there   Leave a comment

Olive Group’s Security Operations wing deployed security teams led by ex-special forces soldiers to guard employees and assets. Additionally, Security Operations personnel trained and mentored local national guards to enable them to carry out close protection tasks either independently or as part of an integrated expatriate/local national team.

The procurement and selection of a fleet of low and high profile armoured vehicles, all of which were fitted with tracking systems. This enabled vehicles to be tracked at all times, and dedicated rapid reaction teams to be deployed immediately in the event of a panic button being activated.

The provision of secure accommodation, including catering, high speed internet communications and all other life support essentials.

The coordination and management of convoys for the movement of extremely high value equipment. This entailed liaison with local and national government to enable the utilization of military ground and air support. All convoys managed by Olive Group had full tracking systems embedded, as well as a sophisticated medical response capability.

The provision of detailed crisis management and business continuity planning, designed to enable the client to continue operations, meet project timelines and work to budget when its competitors were forced to halt operations as the security situation deteriorated.

“Olive’s ability to keep our key personnel in country at times when other organisations were forced to evacuate their staff meant that our productivity increased compared to our competitors. We become notably more popular with the local government and national ministries by being able to demonstrate commitment to them. This was down to Olive – their support was far more than that of a subcontractor. They became a mission critical part of our organisation and one of the most important parts of our entire business strategy. ” Client Quote

(full text from here and your homework here)

Merry Christmas HO-HO-HO!   Leave a comment

After spending some months in non-democratic countries, finally I return to be proud of my own! MERRY CHRISTMAS TO YOU ALL!

The blog has been down for a few days and will be down for some more until I manage to find once-again-conscience-relieving-not-necessarily-fact-based-yet-comfortable answers on some of the following questions:

– Will justice decide if a 15 year-old should die or will Rambo return from Afghanistan?

– Can invertebrates study law?

– Who judges a judge? No. 1? Internationally?

– Do flower pots send people to hospitals for 5 euros a day?

– Does religion own lakes?

– Is working 16 hours as allegedly mind altering as ministers demonstrate?

– Which is better travel agency; the Monastery of Vatopedion or Siemens?

– How many policemen are necessary to celebrate white Christmas in gray Athens?

– Are fascists truly elected or only deserved?

– Does the constitution protect the Orwellian equivalence of a pork-head-offering with a pork-man?

– How many known-unknowns can a closed mathematical system of one equation solve?

– Do tear gases cure spiritual flatulence?

– Will national prices for couches drop after a series of demonstrations with adult participants?

– Can you find 3 Wise Men and a Virgin in the parliament?

– What does a pork head need to obtain ISO 9001 and HACCP?

– What is the energy potential of 300 representatives in joules/inch^2 during a football match or  at the night club?

– Will the Army put some order or will the Order put some army?

– How many dictionaries of greek language does it take to change an LED lamp?

– Why did the shit hit the fan left-center-right?

– Can you choose which country you betray if you have no citizenship?

– Will Christmas still be celebrated even if the mayor of Athens would place Rudolph’s nose up his rectum?

– Does spiritual masturbation evoke same physical feelings as physical masturbation provokes spiritual experiences?

Huf, so many questions to be answered, better go and buy, the market needs my financial face lifting!

Answers to the quiz here.

(If you don’t propagate these Seasonal Wishes, you are doomed to be brain-dead before you say supercalifragilisticexpialidocious. This is not your usual threat; this is your usual penitence.)

Posted Sunday, 21 December, 2008 by piperi in Gut feeling, Κακώς κείμενα, Πολιτικά, Sex, Violence

Horses sweat, men perspire, women glow.   2 comments

No better occasion to write the first post -hereon referred to as “postaki”- in that god forsaken, all so accepted as “international language”, english, than to point you to this epitomy of tolerance and inclusiveness, or in the end Law of Causality:

http://www.gulf-times.com/site/topics/article.asp?cu_no=2&item_no=247385&version=1&template_id=57&parent_id=56

I find this a bit difficult.

For the time being I will post the link; I will scan the article from the newspaper later on.

Yo.

Posted Wednesday, 15 October, 2008 by piperi in Food poisoning, Διαφήμιση, Κακώς κείμενα

Έρημο στην έρημο και κοπριά στα λάχανα.   5 comments

Ρε γαμώτο, έλπιζα το πρώτο μετα-Eid ποστάκι να είναι για την έρημο. Την αληθινή έρημο, όχι την διανοητική με την οποία θα ασχοληθούμε εδώ. Τελικά ο συγχρωτισμός, συνεύρεση και συνεργασία με συντηρητικά θρησκόληπτα σωβινιστικά φασιστοειδή δεν ήταν ποτέ το δυνατό μου σημείο. Αν κάτι εκτιμώ σε αυτό το γιάπικο κόσμο, είναι ότι πρέπει να βρίσκω τρόπους να μην πάρω τα βουνά (που δεν υπάρχουν), να μη σκοτώσω τους φίλους μου (που είναι virtual) όταν γυρνάω στο σπίτι (μιας και δεν οπλοφορώ στη δουλειά) και να καταφέρω σκωπτικά να επιτύχω στην επιλεκτική ακοή.

Εχτές έλαβα το κερασάκι στην τούρτα, μια φωτογραφία επικολλημένη σε ένα εμαιλάκι που έλεγε “Η πιθανή εξήγηση γιατί η Μέση Ανατολή είναι όπως είναι”.  Τώρα το “έτσι όπως είναι”  μπορεί να έχει πολλές ερμηνείες, αλλά γνωρίζοντας το περιβάλλον, σίγουρα δεν υποννοεί τις υψηλές θερμοκρασίες. Η φώτο που συνόδευε την πρόταση ήταν ένας κώλος με τυπωμένο τον παγκόσμιο χάρτη πάνω του, και μάντεψε απλοϊκέ δεξιοαριστερέ συντηρητικοπροοδευτικέ αναγνώστη που ήταν κρυμένη η Μέση Ανατολή. Αυτά στο καπάκι μετά από ένα καταπληκτικό lunch break όπου τα ρατσιστικά σχόλια δίναν και παίρναν. Ευτυχώς δεν ήταν η μέρα των σεξιστικών ανεκδότων.

Για να ξηγιόμαστε. Εγώ δεν είμαι καμιά φορμόλη, ούτε έχω καταπιεί 5 λίτρα αντισηπτικό. Και μ’ αρέσουν οι γενικεύσεις, εξυπηρετούν ένα σκοπό ρε αδερφέ, ειδικά αν είναι καλοπροαίρετες ή τουλάχιστον καυστικές. Και μ’αρέσουν και τα κλισεδάκια του στυλ “be part of the solution, not part of the problem”. Πούτσες μπλε δηλαδή. Αλλά δεν πρέπει να είναι τυχαίο το ότι τελικά χρειαζόμαστε code of conduct για να μην πετάγεται ο κάθε γκαραγκιόζης και λέει τη μαλακία του, σα κλανιά σε βουδιστικό ναό την ώρα της περισυλλογής (“η φωνή σου είναι ίδια, η ανάσα σου μυρίζει αλλιώς”).

Βρήκε κανείς τη μέση λύση να μου την πει και μένα?

Posted Thursday, 9 October, 2008 by piperi in Κακώς κείμενα

Money talks, temperature walks   2 comments

West Bay, Doha, Qatar

West Bay, Doha, Qatar

Οι Κυριακές είναι ίσως οι πιο βαρετές εργάσιμες μέρες στον Κόλπο, ειδικά αν έρχεσαι από το δυτικοχριστιανικό κόσμο. Όλοι είναι οφλάιν, ιμέιλς δεν, μπορείς ήσυχος και ανενόχλητος να κάνεις τη δουλίτσα σου. Με το ερκοντίσιον σου. Με το «παιδί του γραφείου» να έρχεται να σου πάρει παραγγελία για το μεσημεριανό σου. Στο γραφειάκι σου με τις μαρμάρινες σκάλες, και την γραφειέ μοκέτα. Με τα εξτραδάκια σου. Με το έτσι σου και το γιουβέτσι σου. Με το κοκταίηλ σου στο Ριτζ. Με το χαβαλέ σου και τον αργιλέ σου. Με τη θέα σου.

Τη θέα ΣΟΥ. Μάιστα. Το Κατάρ δεν είναι για πλάκα στην Tier 3 για trafficking και άλλα όμορφα. Αν οι δικοί μας ήταν γκασταρμπάιτερ στη Γερμανία ή βγαίναν από τα ορυχεία του Βελγίου, οι δικοί «τους» κοιμούνται σε work camps, 12 άτομα σε 50 τετραγωνικά μέτρα, χωρίς εξαερισμό, χωρίς τρεχούμενο νερό, χωρίς ασφάλιση, με 200ευρώπουλα το μήνα και αν. Χαρτιά, διαβατήρια, συμβόλαια παρακρατημένα. Γενικά αν ζουν και υπάρχουν είναι με συνοπτικές διαδικασίες. Κι ας τρέχουν και ας φτιάχνουν black lists εργοδοτών. Υπουργείο εργασίας? Συνδικάτα? Ας γελάσω. Ή να κλάψω?

Περσινά ξινά σταφύλια θα μου πείτε. Όντως. Στατιστικές ανύπαρκτες, έτσι μη λέμε μαλακίες. Αν πεθάνει κάποιος στα παπάρια μας, τόσα εκατομμύρια Ινδοί, Πακιστανοί και Μπαγκλαντεσιανοί υπάρχουν. Worker no. 328810 expired. (Φακ, και στο’πα, πάντα να κοιτάς την ημερομηνία λήξεως. Πάμε γι’άλλα, τρέχα στην Κεράλα -διαφημιστικό σποτ)

Ευτυχώς, και προς προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και στο Κουβέιτ και στο Κατάρ, το καταχωνιασμένο εργατικό συμβόλαιο λέει πως οι εργασίες σταματάνε αν θερμοκρασία χτυπήσει 50 βαθμούς Κελσίου υπό σκιά (122 Φαρενάιτ). Χαρήκατε ε? Επισήμως η θερμοκρασία δεν υπερβαίνει τους 49. Και αναρωτιέται ο άλλος, αν το θερμόμετρο δείχνει 50 βαθμούς το βράδυ, τι θα έδειχνε το μεσημεράκι?

 

High fiiiiiive! 

Posted Monday, 29 September, 2008 by piperi in Κακώς κείμενα